in

Is Nederland racistisch?

Nederland staat bekend om haar tolerantie. Nederland is een land van vrijdenkende mensen. We oordelen niet en zijn tolerant. Religie, afkomst, seksuele geaardheid, het maakt allemaal niet uit; Iedereen voelt zich welkom in Nederland. Maar is dit ook echt zo?

Niemand wilt een racist genoemd worden. Wanner we het woord ‘racist’ horen, denken we aan haat. Mensen die hun haat tegen vreemdelingen met geweld uiten. Nazi aanhangers met kale koppen of puntmutsen en niemand wilt daarmee geassocieerd worden, maar racisten zitten niet alleen maar in Amerika of in films en racisme wordt niet alleen maar geuit via geweld.

Wanneer het komt op wereldwijde onderzoeken, komt Nederland heel positief eruit met betrekking tot racisme. We zijn volgens onderzoek het minst racistisch land in Europa. Kijk maar naar de plaatjes.

Racisme onderzoek

Zoals je in de plaatjes ziet antwoordde de meerderheid van de Nederlanders dat ze er geen enkel probleem mee zouden hebben als hun kind thuiskomt met een zwarte/Aziatische/islamitische/joodse partner. Maar onderzoek in onze binnenland zegt toch iets anders. We hebben er misschien minder moeite mee als onze kind met een niet-westerse partner naar binnenloopt, maar dit telt niet voor onze werkplek.

Het was nog niet zo lang geleden (afgelopen zomer) dat het ter sprake kwam dat niet-westerse mbo’ers vaak worden afgewezen voor een stageplek vanwege hun afkomst. Na onderzoek kwam naar voren dat niet-westerse studenten vaak veel harder hun best moesten doen voor een stage plek, dan hun autochtone mede-studenten. En dit gebeurt in Nederland.
Niet eens de helft van de studenten uit niet-westerse landen vindt in één keer een stageplek en hiervan moet bijna een kwart vier keer of vaker solliciteren. Bij autochtone studenten zijn de cijfers heel anders. Hiervan vindt ruim twee derde gelijk een stageplaats, en heeft maar ongeveer een op de tien daar vier pogingen of meer voor nodig.

Werkgeversorganisaties VNO-NCW en MKB-Nederland erkennen dat discriminatie voorkomt, maar vinden het wel kort door de bocht om de moeizame zoektocht van niet-westerse studenten voor een stageplek op discriminatie te gooien. Volgens de werkgeversorganisaties kiezen studenten uit niet-westerse landen vaker studies met een minder goed perspectief op werk. Ook hebben zij vaak geen persoonlijke netwerk dat hen aan een stageplek kan helpen en zouden ze minder snel om hulp vragen.

Halleh Ghorashi, hoogleraar diversiteit en integratie aan de Vrije Universiteit, heeft afgelopen zomer gezegd dat Nederland best wel racistisch is, maar zegt ook dat we ons daar niet van bewust zijn, “Dat maakt het ook zo moeilijk om er iets aan te doen.” aldus Ghosrashi. Nederland heeft heel lang racisme gezien als een probleem van een ander land en het onderwerp is al heel lang een taboe geweest maar Ghorashi vindt dat het hoog tijd wordt dat we deze taboe doorbreken, “Anders komt een volwaardige discussie nooit van de grond.”

Discriminatie vanwege afkomst is er niet alleen als je op zoek gaat naar een stageplek en het is zeker niet omdat je niet een voldoende persoonlijke netwerk hebt zodat je op tijd een goed stageplek kan regelen. Het begint al op de basisschool. Ieder jaar ontvangen honderdduizenden kinderen in groep 8 een bericht dat bepalend is voor hun toekomst: het schooladvies dat toegang verschaft tot de brugklas. Uit een onderzoek van de Gemeente Amsterdam uit 2007 kwam naar voren dat 28 procent van leerlingen zonder migratieachtergrond kreeg een te laag schooladvies. Onder Marokkaanse, Surinaamse en Turkse Nederlanders was dat 41, 34 en 44 procent.

Halleh Ghorashi zegt dat we zonder te weten heel veel talent verloren laten gaan, “Te lage verwachtingen zijn dodelijk voor het zelfvertrouwen van die leerlingen. Waarom zou je je best doen als de leraar al niet in je gelooft?” Ze legt uit dat het allemaal ligt aan hoe we mensen met kleur benaderen, “We kijken door een bril die gefixeerd is op hun gebreken, in plaats van kwaliteiten.” Ze noemt het categoraal denken, waarbij de nadruk ligt op culturele contrasten en we etnische minderheden automatisch associëren met een achterstand, “Neem als voorbeeld een afgestudeerde rechtenstudenten met een migratieachtergrond. Als die tijdens hun werk e-mails sturen, krijgen ze soms reacties waarin ze fijntjes op hun spelfouten worden gewezen, terwijl dit bij Klaas als een slordigheidje wordt gezien.”

Het moment dat je ook maar een beetje ‘afwijkt’ van de witte norm, lig je al onder een vergrootglas.

De onderzoeken spreken voor zichzelf en het ligt allemaal erg voor de hand. Tenminste, zo lijkt het, maar waarom bestaat deze probleem dan nog? Of nog beter, waarom groeit deze probleem? Er bestaan talloze initiatieven in de politiek om diversiteit te bevorderen, waarom is het dan nog steeds geen vordering? Ho Ten Soeng heeft dit meerdere malen binnen zijn eigen partij, CDA en later 50Plus aangekaart, “Goed punt, zeiden ze dan, we gaan ermee aan de slag. Maar het blijft bij een lippendienst, men voegt de daad vervolgens niet bij het woord.”

Misschien is het probleem wel dat de diversiteit in de politiek ook nog moet vorderen. Groene.nl heeft een onderzoek gedaan naar de directie- en commissieleden van de zelfstandige bestuursorganen (zbo), organisaties die overheidstaken uitvoeren, maar niet direct onder het gezag van een ministerie vallen zoals de Autoriteit Consument en Markt, De Nederlandsche Bank en de Commissie gelijke behandeling. En ook daar kwam naar voren dat Nederland misschien niet zo divers is als dat ze willen geloven, van de 340 bestuursleden waarvan ze de afkomst konden achterhalen hadden acht een migratieachtergrond, dus nog geen 2,5 procent.

En we zullen niet eens beginnen met het tellen van de niet-westerse leden in de Eerste Kamer, want dan zijn we ook zo klaar. Dus, is Nederland racistisch? Racisme is niet alleen maar hatelijke woorden spuiten op iemand auto of muur, iemand zeggen dat ze terug moeten naar hun eigen land of een moskee in de fik steken. Het is ook iemand een woning weigeren vanwege hun afkomst. Iemand een stageplek weigeren vanwege hun naam of iemand de scholing weigeren die ze waard zijn, omdat jij gelooft dat ‘die buitenlandse jongeren zullen toch nooit wat bereiken.’

En als we kijken naar de cijfers kunnen we er misschien niet meer omheen en is Nederland toch wel een (beetje) racistisch.

©NieuwsOn

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Loading…

0

Minister verdubbelt weginspecteurs dat boetes mag uitdelen

Aantal burn-outs sterk gestegen